Terug naar het menu
Ria Evertse - Staartjes
15 november 2011
Aan de oude en nieuwe wetbuurt bewoners.

Ik ben Ria Evertse-Staartjes, geboren in de Von Guerickestraat 103 in 1945. Net als ik zelf is mijn moeder ook een Wetbuurter, net als mijn grootmoeder. De ouders van mijn grootmoeder kwamen wonen in de Reamurstraat 1, de wetbuurt was in aanbouw en zij kwamen daar als jong gezin wonen. Zij kregen in totaal 8 kinderen, net als mijn grootouders.

Mijn grootouders woondes in de Fahrenheitstraat - eerst nr. 80 en later op nr. 88. De herinneringen aan mijn jeugd zijn voor mij zeer dierbaar. Het was zeer kinderrijk - we hadden 2 scholen: de Christelijke Prinses Julianaschool, waar ook de kleuters bij in zaten, maar later werd Hummeloord gebouwd die dienst deed als kleuterschool, en de openbare Abraham van Riebeeckschool met aan de overkant de kleuterschool de Koolmees.

Ook waren er ongelooflijk veel winkels, wel op elke hoek een. In mijn jeugd ging je boodschappen voor je moeder doen en liet je het opschrijven en zaterdags als pa met zijn loonzakje thuis kwam werd er betaald.

Het was een leuke en kindvriendelijke buurt waar het vereniging- en sportleven erg groot was met veel vrijwilligers, zeker Frankendael in de Fahrenheitstraat heeft grote invloed op onze jeugd gehad. Er was er van alles: ballet, toneel en heel veel andere activiteiten en alles werd gedaan door de buurtbewoners.

Dan had je nog de uitvoeringen, en dat was feest want als dat was afgelopen was het dansen en de tombola met artikelen die geschonken werden door de plaatselijke middenstand.

De straten waren nagenoeg leeg; weinig auto's op de straten zodat er zoveel ruimte was voor de straatspelletjes, zeker op de mooie zomeravonden. De mensen zaten buiten om de kinderen in de gaten te houden, alles werd gedaan: rolschaatsen, slagbal met rondjes van put naar put.

Zwemmen deden we in de Weespertrekvaart waar we van de spoorbrug af doken of wachten op een binnenvaartschip, mee varen tot Duivendrecht en wachten op een schip terug.

Al met al een hele fijne jeugd gehad in de buurt, de enige die daar nog woont is mijn Oom Harm de Jong, toen mijn grootouders verhuisden is hij in het ouderlijk huis gaan wonen met zijn gezin.

Regelmatig kom ik nog wel eens in het oude buurtje. Een paar weken geleden heb ik nog een wandeling gemaakt met 3 andere oud buurtgenoten, we liepen door de buurt en het was leuk: alles van onze jeugd kwam weer boven, de mensen die daar woonden en de kinderen waar je mee speelde. We vonden dat veel van de huizen er goed verzorgd uit zagen, behalve mijn ouderlijk huis, en daar schrok ik wel van: lelijke kozijnen en verveloos, de oorspronkelijke kozijnen pasten veel beter bij de stijl van het huis, maar ja, dat is mijn mening.

Maar we hebben genoten van onze wandeling en de herinneringen die boven kwamen.