Terug naar het menu
Spannend 4
Erik Bouwman
De Apron Strings oefenden bij ons op zolder, hetgeen aanleiding bood een fanclub voor ze op te richten. Met veel geheimzinnigheid omgeven had Ben voor zijn jongere broer Jan de Hont een kastje in elkaar geflanst dat in Ruimteschip Orion niet had misstaan. Met nauwelijks de kans het uit te testen, togen de Schortenbanden naar de verkiezing van de Nederlandse Shadows, omgeven van een meer dan stevige concurrentie.
"Pas goed op dat niemand ziet hoe het werkt" sprak Jan met veel aanvoelvermogen, terwijl hij het mirakel, bestaande uit een groot aantal bandrecorderkoppen en een daartussen circulerend bandje. doorverbond naar zijn versterker, zonder er van te voren ook maar ??n toon uit los te durven laten....

Toen waren ze aan de beurt, die hooguit als nummer drie genoteerde Apron Strings uit onze Wetbuurt. Het eerste gitaargeluid met echo in Nederland deed vriend en vijand versteld staan en de Strings wonnen met vlag en wimpel.
Dientengevolge was Frankendael meteen d? hot spot voor heel Amsterdam en ook de fanclub groeide gestaag; reden om te moderniseren. Als leerling tekenaar werkend op de chlich?afdeling van het ANP in de Quellijnstraat was drukwerk zo geregeld, maar nu de foto's nog.

De drogist op de hoek van de Reaumurstraat had tot dusver m'n Agfa Clack foto's afgedrukt, die in toenemender mate ook de vrouwelijke fans toonden, hetgeen door deze meneer Geels altijd met graagte werd gecontroleerd, behalve als er andere klanten binnen kwamen.
"Allemaal gelukt", heette het dan, terwijl hij de 6 bij 9 prentjes snel in de omslag schoof. Menig doosje van drie hoefde echter niet afgerekend te worden.

Van m'n eerste salarissen spaarde ik intussen vlijtig een Asahi Pentax met Metz Megablitz bij elkaar, maar voor het ontwikkelen van kleinbeeld moest je naar Solleveld. Gelukkig wist m'n oom Bep raad: "Ome Cees uit Wittenburg wil z'n hele donkere kamer voor een prikkie van de hand doen, want z'n handen staan stijf van de rheuma, door al die ontwikkelaar en fixeer!" Eerder goed opgelet bij het ANP, duurde het twee zateragmiddaagjes bij Ome Cees, daarbij niet de maagdelijke handen schonend, om ontwikkelen, afdrukken en vergroten onder de knie te krijgen en met een investering van vijf en twintig ?chthollandse guldens kon het snode spel beginnen:
De Donkere Kamer van Damocles was een feit en diens Zwaard hing er afwachtend boven....

wordt vervolgd