Terug naar het menu
Spannend (slot)
Erik bouwman
M'n Jeep Willys stond vaker in de Fahrenheitstraat dan bij de kazerne en getooid in kaftan (we spreken het jaar van de flower power), maar w?l met helm op reed ik met Loebas van interview naar vergadering en weer terug, want de VVDM was een feit waar ook de sterren en strepen niet meer omheen konden. Tussen de bedrijven door fotografeerde ik de groupies vlijtig, ter meerder vermaak van zij die bij afwezigheid mijn locker inspecteerden. Op de compagniesfeesten speelden m'n vrienden, terwijl deze door de vrouwelijke fans al gauw een heel andere dimensie kregen. In tegenstelling tot wat algemeen wordt aangenomen stamt de term "Is that your dick or your gun" uit die vroegrijpe jaren en zorgde voor menig stapeltje verlofbriefjes.
De Maskers speelden in het Scheveningse Palais du Dance en Zob Zouber kwam op de boulevard Der Rudi tegen, die opmerkte: "Naai jij je de laatste tijd ook zo de versuffing?" Heel veel later zou ik de Duits/Hollandse Showmaster nog eens tegen komen, maar dat is een ander verhaal. Omringd door flower power en vrije seks zwaaide ik af; een onwetend stuk onbenul dat er geen idee van had hoe zeer hij tot de afbraak van onze normen en waarden had bijgedragen.
M'n opa zei het al: "Ach jongen, weet jij veel..."
Phil Bloom was op TV en m'n foto's stonden in de Gandalf en later in de Chick. Apetrots was ik op m'n open MG-A en pikte Henno Eggenkamp op om Simon Vinkenoog te interviewen voor De Nieuwe Linie (dat blad met die eigen -zeer rode- opinie).
Simon hat een letterkast v?l met verschillende stufjes en we mochten zelf uitzoeken wat er gerookt werd. Schimmelafghaan; ik zal het nooit vergeten. Eggenkamp lullen, Simon orakelen en ik knipsen, geen vuiltje aan de lucht. Henno afgezet in de Rivierenbuurt, nuchter als wat, en ?chter het Amstelstation langs, Caf? de Omval voorbij en dan linksaf via kluchtje de Kuil in.
WHAM! Stoned als een garnaal op stelten niet linksaf, maar kaarsrecht door het perk in; keurig in het midden. Zeker tien minuten zitten sidderen en de buurvrouwen zich maar afvragen wat h?m nou weer mankeerde.
Niet veel later samenwonend in de Stalpertstraat en in de -toen nog chique- Bijlmer, met Robbie-rock-eens-met-mij als buurman en Eefie als vriend.
Maar het gevoel van leegte bleef; de Wetbuurt nooit ver weg.
Tegen het einde van zijn reizen alleen nog op de kustvaart deed opa veelvuldig Hamburg aan en Eef wist onze ouwe zeerover zo menig rode oortjes avontuur te ontlokken.
Het was tijd. Tijd om de vleugels uit te slaan en er iets bij te leren. Met vriendin en hond en kat en leguaan de grens over, alsmaar naar het noorden.
De hangjongere van toen was uitgevlogen, maar die gouwe Wetbuurt werd nooit vergeten.