"Adembenemend Himalaya" is de naam van het fotoboek dat kort geleden werd uitgebracht naar aanleiding van een reis op de motor door de Indiase Himalaya medio augustus 2011. De twee fotografen Rik de Brauwer en Berten Steenwegen willen met de verkoop van dit werk ? 7.000,- inzamelen en daarmee bijdragen aan een longtransplantatie van ??n mucoviscidosepati?nt (taaislijmziekte) in Belgi?.

Onze 'dorpsgenoot' Henk uit de Roosendaalstraat rijdt al jaren motor en is lid van de BMW club Vlaanderen. Met zijn motor reed hij o.a. al door Turkije, Roemeni? en Frankrijk. Toen de club het idee opperde om met een groep een tocht door de Himalaya te maken was hij ??n van de eersten die zich inschreef.

Henk's reis begint op zijn eigen motor waarmee hij naar Brussel rijdt. Vandaar uit gaat de groep met het vliegtuig naar Zurich en dan verder naar Delhi. In Delhi wordt het gezelschap met taxi's naar hun hotel vervoerd. De volgende dag kan iedereen nog rustig aan doen en de vele indrukken van Delhi over zich heen laten komen.

Het gebied tussen Tibet en Pakistan is alleen in de zomer over land te bereiken. Meters sneeuw en ijs versperren de weg door de bergpassen de rest van het jaar. En juist de 4 hoogste, berijdbare bergpassen ter wereld wilde Henk en zijn motorclub overwinnen. Maar wanneer zij de derde dag per taxi op weg gaan naar het beginpunt van hun motorreis ondervinden zijzelf wat de natuur ook in de zomer nog kan aanrichten.

Door de zware moessonregens is een brug op hun route ingestort en zijn wegen gedeeltelijk verdwenen. Tijdens hun tocht worden zij begeleidt door de organisatie Touratrek en deze zoekt naar een alternatief door de bergen. Maar ook daar komen zij aardverschuivingen tegen en moeten wachten tot de opruimdiensten hun werk hebben gedaan. Wanneer je mee helpt puinruimen ben je direct een vriend in India, zegt Henk.

Na een rit van 32 uur komen zij aan in Old Manali, de poort naar de Himalaya. En na een zeer kort nachtje kunnen zij dan eindelijk doen waarvoor de groep hier is. De motoren ophalen, uitproberen en een eerste rondrit in de buurt van Manali.

"Geen BMW's," zegt Henk, "maar Royal Enfield?s type Bullet 500. Het was voor de club financieel onmogelijk om hun eigen motoren te verschepen naar India. Ook het kopen van onderdelen of banden zou problemen geven," zegt hij.

Op de vijfde dag staat de eerste pas, de Rohtang La op 3978m gepland. "Maar ondanks het prachtige weer halen we de top niet," vertelt Henk. Net voor de top is de pas afgesloten. Ook nu weer door losgeraakte stenen die alles versperren. Na 3 uur wachten in de zon wordt de weg nog steeds niet vrijgegeven. Henk vertelt dat de groep terug moet naar Manali omdat zij door het tijdverlies nooit meer op tijd op de volgende bestemming kunnen komen.

De volgende dag na weer een flink aantal uren wachten rijden ze dan toch de Rohtang La door.

Henk vertoont een stuk van zijn reis op DVD. Het landschap is ruig, de bergketens steeds verschillend van kleur, de wegen vaak smal, het wegdek regelmatig zeer slecht. Ik zie motorrijders zwoegen door de modder, veel passerende vrachtwagens en een immense afgrond naast een afbrokkelend wegdek.

De zware rit heeft er voor gezorgd dat het frame van de motor van de twee fotografen krom gebogen is. Hoewel het met bruto kracht weer terug gebogen wordt ruilt Henk zijn motor met de twee zodat het frame iets meer belast zal worden.

De reis gaat verder via Sarchu naar Leh, een lange rit door een bergwoestijn met stof, rotsen, ijs en water.

Na een rustdag rijden ze naar de oudste Boeddhistische tempel van het land in Lamayuru. Henk vertelt over de vele verschillende koppen thee die zij daar krijgen. E?n keer zelfs met een klont boter er in zegt hij.

De hoogste pas die de groep bereden heeft is de Kardhung La op 5650. "De fotografen uit onze groep hebben daar een gebedsvlag opgehangen," vertelt Henk. Op de vlaggetjes stonden de wensen van 6 mensen met taaislijmziekte die zij vooraf ge?nterviewd hadden.

Op de terugweg naar Manali moesten we opnieuw de Rohtang La over. "De situatie was er nog erger dan op de heenweg," zegt Henk. "Maar ik vond het geen probleem. De offroad gedeeltes met veel modder en keien vind ik het aller-leukste."

"Ik had mij qua kleding goed voorbereid, maakte mijn eigen energiedrankjes en heb niet veel moeite gehad met ademen op grote hoogte. Maar dat is voor iedereen natuurlijk verschillend. En als het ademen wel zwaar wordt dan weet je direct wat een taaislijmziektepatient elke dag moet doorstaan."

Hij besluit met de opmerking dat pas met het zien van de DVD en het prachtige fotoboek van de reis goed tot hem is doorgedrongen wat hij daar heeft beleefd. "Tijdens de reis ben je zo gefocust op de weg, het andere verkeer, de afgrond etc. dat sommige vaak spectaculaire beelden je ontgaan."

Heb je interesse in Henk?s reis of het prachtige fotoboek van Rik en Berten neem dan contact op met Henk.

Fotografie: Rik de Brauwer en Berten Steenwegen