Fun Forest in het Amsterdamse Bos adverteert met action, kids en teambuilding dus wat wil je nog meer wanneer er plotseling twee nichtjes komen logeren die zich met moeite losrukken van allerlei belangrijk nieuws op internet. Je zoekt een activiteit waarbij de Ipad, Iphone en allerlei andere multimedia even overbodig is. Een klimparcours tussen de boomtoppen in het Amsterdamse Bos is dan een hele geschikte optie. Het is uitdagend, spannend en soms wel een beetje eng hoewel veiligheid ten alle tijden voorop staat. Men gaat uit van een buddy-systeem dus ieder let op elkaar. En het allermooiste is dat je beide handen nodig hebt en er even geen ruimte is voor een smartphone waardoor je je totaal kunt focussen op een gezamenlijke activiteit.

Fun Forest werkt met een online reserveringssysteem en dat is zeker gedurende de zomervakantie aan te raden. Bij aankomst bij de balie van Fun Forest wordt je gevraagd een formulier in te vullen met persoonsgegevens en eventuele lichamelijke ongemakken. Je krijgt een 'klimtuigje' en een helm en wordt door een begeleider met rode helm meegenomen naar de diverse parcours. Voordat je daadwerkelijk de hoogte in mag krijg je op de grond uitleg over de regels bij het klimmen, het zekeren en moet ook een ieder laten zien dat hij/zij de uitleg heeft begrepen. Bij vragen, noodgevallen, plotselinge wc-drang hoog in de bomen roep je 'rode helm' en één van de begeleiders op de grond belooft jou uit de brand te helpen.

Goed, tot zo ver is alles duidelijk maar dan gaat het avontuur beginnen. Vanaf een hoog platform starten de diverse parcours in verschillende leeftijdsgradaties met bijbehorende moeilijkheidsfactoren. Als volwassene moet je voorop en dus het voorbeeld geven. Nu ben ik op grote hoogte zeker geen voorbeeld en moet zo'n keer of tien flink slikken voordat ik de eerste stap op het parcours zet. De gedachten 'wat doe ik hier?' en 'waar ben ik mee bezig?' wisselen elkaar constant af. De twee stoere nichtjes kijken relaxed in het rond op zo'n 5 meter hoogte en staan te trappelen om te mogen beginnen. Totaal geen angst of terughoudendheid. Voor hen is het als een wandeling langs het strand.

Na mijn eerste twee angstige stappen op een wiebelende stam op grote hoogte hoor ik achter mij... GOED ZO!!! tante je bent er bijna!!! Deze beschrijving is niet geheel waarheidsgetrouw want er zijn nog wel 20 stappen te gaan maar de teamspirit en het enthousiasme is er en dat maakt deze dag zo ontzettend leuk. Onderweg geven wij elkaar tips, moedigen elkaar aan en na de aanvankelijke gedachte om na één parcours te stoppen doen wij er 4 achter elkaar.

Aan het eind nog een ijsje en een drankje en dan weer op de fiets naar huis.