Terug naar het menu


In Amsteldorp heb ik allemaal lieve mensen om me heen.
Martha Oosterbroek

Twintig jaar geleden kreeg de man van Martha Oosterbroek (1924) een scooterongeluk. Hij kon geen trappen maar lopen en daardoor waren ze genoodzaakt naar een benedenwoning te verhuizen. Samen met hun twee zonen zijn ze in de Rosendaalstraat in Amsteldorp komen wonen. Martha was heel gelukkig, nu ze een voor- en achtertuin had.

Ondertussen is haar man bijna 15 jaar geleden overleden. Haar oudste zoon is met zijn gezin naar Limburg verhuisd en 7 jaar geleden is haar jongste zoon op 50 jarige leeftijd gestorven. Hij had een verstandelijke beperking en woonde in een zorginstelling. Dat hij niet meer leeft, maakt haar nog altijd erg verdrietig. Bovendien mist ze zijn wekelijkse bezoekjes, want hij kwam iedere zaterdag bij haar. Nu zijn de weekenden stil en voelt ze zich vaak alleen. De muren komen op haar af en uit verveling slaapt ze daarom veel. Voorheen had ze niet zo´n last van eenzaamheid, maar doordat haar benen slechter worden en ze niet meer alleen de deur uit kan, is ze steeds afhankelijker van anderen geworden.

Als ze ziek is of naar het ziekenhuis moet voor onderzoeken merkt ze, dat ze steeds minder zin in het leven heeft. ”Dat gedoe aan mijn lijf hoeft voor mij niet meer”. Maar als ze zich dan weer beter voelt en vooral als ze gezelligheid met anderen ervaart, vraagt ze zichzelf af waarom ze van die sombere gedachten had. Ze heeft dan weer plezier in haar leven.

Doordeweeks heeft Martha veel contact met buurtbewoners. Als ze zich goed genoeg voelt, gaat ze elke maandag en vrijdag naar de koffie-ochtenden van Amsteldorp Actief. Ze vindt het fijn er even uit te zijn en andere mensen te ontmoeten. Op dinsdag gaat ze mee met het Winkelwagentje om boodschappen te doen. Trudy, een vrijwilliger helpt haar met in- en uitstappen en met het pakken van de boodschappen. Op woensdag komt Ineke, een andere vrijwilliger. Ze laten zich ophalen door een rolstoelbus en gaan winkelen in Diemen, Amstelveen, Buitenveldert of de Oostpoort. Iedere donderdagmiddag komen Trudy en Jannie een spelletje doen of gaan ze wandelen, Martha zit wordt voortgeduwd in haar rolstoel. Ze heeft Trudy en Janny leren kennen als vrijwilligers, maar ze kent hun nu al zo lang waardoor ze aanvoelen als vriendinnen.

Wat Martha ook heel erg waardeert is het contact met haar overburen Jan en Johanna. Iedere ochtend komt Jan bij haar langs en vraagt dan: “Martje, hoe gaat het vandaag?”. Ze zegt, dat ze in Amsteldorp allemaal lieve mensen om zich heen heeft. “Ik vind het heerlijk als ze bij me komen babbelen en lekker een bakkie blijven drinken”.

Irene Peters, april 2015